بهترین محیط آموزش دو زبان هندی و انگلیسی

language-indeng — Fri, 20 Jun 2008 21:35:18 GMT

با سلام خدمت همه ی دوستان عزیز. بعد از 10 ماه دوری از ارسال مطلب در این وبلاگ (ابتدای شهریور 86 تا انتهای خرداد 87) ، دوباره تصمیم گرفتیم تا کارمونو با توانی بیش از پیش و با یاری خدا شروع کنیم. خیلی از شما دوستان عزیز ممنونم. با اینکه 10 ماه هیچ تغیری در وبلاگ انجام نشد ، ولی شما ما رو از نظرات بسیار زیباتون دریغ نکردید و در حقیقت فقط نظرات شما بود که باعث شد ، شور دیگری برای ادامه ی کار در دلمان برپا شود. به همه ی شما درود می فرستم و این پست فقط برای آگاهی شما در جهت ادامه ی کار ما نوشته شده. به زودی (تا 3-4 روز دیگر) کار وبلاگ دوباره از سر خواهد گرفت. ما همچنان منتظر خواندن نظرات شما هستیم.

با تشکر و سپاس فراوان

بهمن & شهرام

language-indeng — Thu, 23 Aug 2007 07:05:18 GMT

سلام.همونطور که بهتون قول داده بودم امروز میخوام براتون جمله بنویسم،درضمن از این جلسه به بعد میخوام که تلفظ کلمه ها و جمله ها رو ننویسم.امیدوارم که بتونین نوشته ها رو بخونین و ازشون استفاده کنین و اگر براتون سؤالی پیش اومد به پرسید،که إنشا ا... بتونم جواب بدم.

اینم لینک اهنگم.

اینم یکی دیگش.

तुमकौनहो=شما چه کسی هستید.

कलआपकहाँथे=دیروز شما کجا بودید.

कोईहै=کسی هست.

यहाँकोईनहींहै=کسی اینجا نیست.

सुबहकोआओ=صبح بیا.

आजशामकोमतआओ=امروز عصر نیا.

आजशामकोमतआना=امروز عصر نیا.*

हररोज़आना=هر روز بیا.*

नुझेकलसुबहसातबजेजगाना=فردا صبح ساعت7منو بیدار کن.

कितनेलोगहै=چند نفر هستند.

आजवहकैसाहै=امروز اون چطوره.

वहकिसकाघोराहै=اون اسب مال چه کسی است.

तुम्हारादेशकहाँहै=کشور شما کجاست.

तुम्हारानामकेयाहै=اسم شما چیست.

यहकेयाहै=این چیست.

نکته:کلمه ی«केया»رو اینطوری هم می نویسند:कया.

نکته:اگر در جمله ی سؤالی؛کلمه ای که سؤالی بودن یا نبودن رو بیان نکنه،کلمه ی بالا را در اول جمله

مییارن.البته طرز صحبت کردن گوینده هم سؤالی بودن یا نبودن جمله رو مشخص میکنه:

कयातूबोला=آیا تو صحبت کردی.

امیدوارم که از مطالب امروز استفاده ی لازم رو برده باشین.

خداحافظ.

Unit 10

language-indeng — Tue, 07 Aug 2007 17:47:18 GMT

سلام دوستان عزیز.در ابتدا لازم به ذکر می دونم تا از همتون که همیشه یار و همراه ما در وبلاگ بودید ، به دلیل به روز این وبلاگ آن هم به مدت 20 روز از همتون عذر خواهی کنم.متاسفانه به علت مشغله ی زیاد در دانشگاه و کار قادر به آپ کردن این وبلاگ نبودم.این چند روزه برام مشکل خیلی بدی پیش اومده که ازتون خواهش می کنم برام دعا کنید.

"Aو Anحرف تعریف نا معین "

“The Indifinite Artticle A – An"

حرف تعریف نا معین A و An نقش نکره را در زبان فارسی ایفا می کند و زمانی که بخواهیم به طور کلی از اسمی در مفهوم عام استفاده کنیم یا از A و An استفاده می کنیم یا اسم را به صورت جمع بیان می کنیم.مثال :

A horse is a good animal.

Horses are good animals.

هر دو جمله یک معنی دارند و با هم برابرند

I saw an exciting film last night.

He bought a book for me.

در دو جمله فوق `A به طور کلی کسی یا چیزی را به صورت نکره و یا نا معین بیان کرده است.چنانچه اسمی با یکی از حروف صدادار(a – e – I – o - u) آغاز شود،بجای a بایستی از an استفاده کرد.مثل :

An apple

An orange

An egg

نکته : برای های غیر ملفوظ باید از an استفاده کرد.مانند :

An hour

An honor

An honest man

A و An فقط با اسامی قابل شمارش یا Countable nouns بکار می روند و هرگز نمی توان آنها را با اسم غیر قابل شمارش یا Uncountable Nouns بکار برد.مانند :

He had a book in his hand.

Tom is eating an apple.

نکته : چنانچه اسمی با یکی از حروف صدادار آغاز شود ولی حرف اول ان صدای حروف صدادار را نداشته باشد باید از a استفاده کرد.مثال :

A university

A useful book

A European

خوب درس این جلسه هم به پایان رسید.جلسه بعد فرق بین a , an را با One خواهم گفت.راستی تا یادم نرفته خدمتتون بگم که بر طبق اخرین اخبار رسیده از سوی آقا شهرام ، ایشان به خدمت مقدس سربازی اعزام شدند.برای موفقیت شما ، شهرام و من دعا می کنیم...

با تشکر

بهمن

language-indeng — Thu, 19 Jul 2007 16:43:18 GMT

سلام.امروز میخوام که بعد از نوشتن چند کلمه ی مفید،زمان حال و گذشته ی فعل«हुना=بودن،هستن»رو برای شما صرف کنم که امیدوارم خوشتون بییاد.

در ضمن من تو مطالعات جدیدی که در مورد زبان هندی داشتم پی به یکی از اشتباهاتم در مورد زبان هندی برخوردم.اونهم اینه که این حرف در بعضی از مواقع صدای نون و در بعضی از مواقع صدای میم میدهد.नंबर:نـَََََََََََََـمـبََََََََََََََََـر:شماره.

راستی اینهم لینک آهنگی که من با گروه رپ اساطیر خوندم.خواننده ی هندیش من هستم.

दिन=دین=روز. हररोज़=هَـر رُز=هر روز.

रोज़=رُز=روز. पहले=پَـهله=اولین.

रात=رات=شب. पहेलि=پَـهـِلی=معمعا.

सवेरा=سَـوِرا=صبح. पीछे=پییچهِ=بعداً.

सुबह=سوبَـح=صبح. बादमें=باد مِـن=بعداً.

सुबहको=سوبَـح کُ=موقع صبح. परन्तु=پَـرَنتو=اما.

सवेरेमें=سَـوِره مِـن=موقع صبح. लेकिन=لِـکین=اما.

सन्धया=سَـندیا=عصر. कोई=کُیی=هیچ،هر کس.

शाम=شام=عصر. कोईनहीं=کُیی نَـهیین=هیچ کس.

रोज़रोज़=رُزرُز=هر روز. डाकख़ाना=داک خانا=اداره ی پست.

डाकघर=داک گِـهَر=اداره ی پست. तार=تار=تلگراف.

जगना=جگنا=بیدار شدن. जगाओ=جاگااُ=بیداری،بیدار شو.

बजे=بَـجه=ساعت.

زمان حال فعل«हुना»:

مفرد: جمع:

हुं=هون=هستم. हैं=هِـین=هستیم.

है=هِـی=هستی. हो،हैं=هُ،هِـین=هستید.

है=هِـی=هست. हैं=هِـین=هستیم.

نکته:هرگاه که این«ै»روی حرفی قرار گرفت،طوری باید تلفظ کنید که به صورت «ه،ـِ»شنیده شود:

है=هِ=هستی.

زمان گذشته ی فعل«हुना»:

مفرد: جمع:

था=تا=بودم. थे=«ته،تِ»،تی=بودیم.

था=تا=بودی. थे=«ته،تِ»،تی=بودید.

था=تا=بود. थे=«ته،تِ»،تی=بودند.

از جلسه ی بعد براتون جمله هم مینویسم.

Unit 9

language-indeng — Wed, 11 Jul 2007 12:38:18 GMT

اسم قابل شمارش و اسم غیر قابل شمارش

Countable and Uncountable Noun

اسم قابل شمارش :

اسمی است که ریشه آن هم مفرد است هم جمع ، یعنی هم در مفرد بودن و هم در جمع بودن تعداد آن برای هر کس مشخص و معلوم است و می توان تعداد آن را ذکر کرد.به عبارت دیگر اسمی است که می توان آن را شمرد.

A book – two books

A bag – three bags

A dog – four dogs

اسم غیر قابل شمارش :

اسمی است که ریشه آن نه مفرد است و نه جمع.این ایم بخودی خود قابل شمارش نیست .مانند :

Water

Salt

Gold

Milk

Cheese

Butter

Tea

اسامی فوق بخودی خود قابل شمارش نیستند ، یعنی نمی توانیم بگوییم :" دیروز دو تا شکر خریدم! ". و یا کلمه Money به معنای پول قابل شمارش نیست بلکه واحد آن قابل شمارش است.مثلا هرگز نمی توانیم بگوییم :" دیروز دو تا پول به او دادم! ".

"چگونه یک اسم غیر قابل شمارش را می توان قابل شمارش نمود؟"

برای بیان یک واحد از اسمی که غیر قابل شمارش است باید واحد آنرا که یک اسم قابل شمارش است در ابتدای آن بنویسیم.مثال :

A loaf of bread.

A bottle of milk.

A glass of water.

A cup of tea.

بنابراین این کلمات(bar – cup – glass – bottle - loaf) در اینجا قابل شمارش بوده و می توان از آنها برای قابل شمارش کردن استفاده کرد.مثال :

Three cups of tea.

Two bottles of milk.

Four glasses of water.

language-indeng — Sat, 07 Jul 2007 20:53:18 GMT

سلام دوستان عزیز.امروز فقط میخوام یه مطلب برای شما دوستان عزیزم بنویسم و اون هم کلمات پرسشی یه که:

कौन=کُـون=چه کسی. किसलिये=کیس لیه=چرا.

किसका=کیسکا=مال چه کسی. कयों=کـیـُـن،کیون=چرا.

केया=کِـیا=چه،چی. किधर=کیدهَـر=کجا.

कौनसा=کُـونسا=چه چیزی. कहाँ=کاهان=کجا.

कब=کَـب=چه موقع. कैसा=کِـیـسا=چطور،چه نوع.

कितना=کیتنا=چه مقدار«غیر قابل شمارش». कितने=کیتنه،کیتنی=چه مقدار«قابل شمارش».

نکته:قابل توجه این است که تمامی کلمات پرسشی با حرف

«क»شروع می شوند.

در ضمن اگه فیلم های زبان اصلی خواستین به شماره تلفن من زنگ بزنید.

الان در آرشیو من دی وی دی کامل سریال تلوزیونی یانگوم به دست من

رسیده.اگه خواستین سفارش بدین.این سریال در ۵ دی وی دی هستش

که با هزینه ی ارسال میشه ۱۲ هزار تومن.

تا بعد،خداحافظ.

Unit 8

language-indeng — Thu, 05 Jul 2007 06:39:18 GMT

سلام دوستان عزیز.همونطور که در جلسه قبل به شما گفتم ، قصد دارم تا در این جلسه شما را با کلمات استفهام بیشتری آشنا کنم.

1- Where : این کلمه قید استفهامی مکان است.این کلمه زمانی در ابتدای جمله به کار می رود که قید مکان در جمله نا معلوم باشد.مثال :

He went to his brother's house.

Where did he go?

2- How many times, how often: این دو کلمه در انگلیسی قیود استفهامی تکرار نامیده می شوند و زمانی در جمله به کار می روند که تعداد انجام عمل یا حالتی نا معلوم باشد.

He goes to the cinema twice a week.

How often does he go to the cinema?
How many times a week does he go to the cinema?

3- How : ایک کلمه که در فارسی معادل کلمه "چطور" است قید استفهامی کیفیت و حالت نامیده می شود.این کلمه زمانی در جمله به کار می رود که انجام کاری نا معلوم باشد.مانند :

How does he speak English?

He speaks English well.

How did he go there?

He went there by bus.

4- Why : این کلمه را در انگلیسی قید استفهامی علت و دلیل گویند و زمانی در جمله به کار می رود که علت و سبب انجام کاری برای پرسش کننده معلوم نباشد.مثال :

Why did he go to England?

He went to England to see his brother.

5- How much : این کلمه را در انگلیسی قید استفهامی مقدار می گویند و زمانی در جمله به کار می رود که مقدار و میزار چیزی نا معلوم باشد.مثال :

How much did you pay for the book?

I paid 40 Tomans for it.

نکته : چنانچه کلمات استفهامی در وسط جمله به عنوان یک کلمه ربط به کار روند ، جمله حالت سوالی خود را از دست داده و به صورت خبری بیان می گردد.بدیهی است که علامت سوال(؟) نیز از جمله حذف خواهد شد.

Where is Ali?
I don't know where Ali is.

How old is your friend?
I don't know how old my friend is.

language-indeng — Tue, 03 Jul 2007 08:25:18 GMT

سلام به کسانی که از وبلاگ خودشون دیدن میکنن.امروز بعد از نوشتن چند لغت؛میخوام براتون گرامر تلفظ شخصی یا همون ضمایر فاعلی،ملکی و مفعولی رو بنویسم،که امیدوارم از اونها در نوشتن وصحبت کردن استفاده کننین.در ضمن اگه سوالی یا مشکلی بود با این شماره تماس بگیرید:۰۹۱۲۳۳۴۷۶۴۵.شهرام.

नाम=نام=اسم،نام. तारीख़=تاریخ=تاریخ. तनखाह=تَـنکاه=پرداختن.

घर=گِـهَـر=خانه. मनुष्य=مَـنوشیا=مرد،آدم. बन्दोबस्त=بَـندُبَـست=نظم.

देश=دِش=کشور. आदमी=آدَمیی=مرد،آدم. ताला=تالا=قفل.

मुल्क=مولک=کشور. दुकान=دوکان=مغازه. चाबी=چابیی=کلید.

रास्ता=راستا=خیابان. बाज़ार=بازار=بازار. हिसाब=هیساب=حساب بانکی.

सड़क=سَـرَک=خیابان. सोग=لُـق=مردم. गाँव=قانو=دهکده.

तिथि=تیتهی=تاریخ. पगार=پاگار=پرداختن. ग्राम=گِـرام=دهکده.

गाँववाला=قانو والا=اهل دهکده. ठीक=تِـهییک=درست،صحیح.

گرامر تلفظ شخصی:

«فاعلی»:

मैं=مِـین=من. हम=هَـم=ما.

तू=توو=تو. तुम،आप=توم،آپ=شما.

वह=وُ=او. वे=وه،وی=ایشان،آنها.

«ملکی»:

मेरा=مِـرا=مال من. हमारा=هامارا=مال ما.

तेरा=تِـرا=مال تو. तुमहारा،आपका=توم هارا،آپکا=مال شما.

उसका=مال او. उनका=اونکا=مال ایشان،مال آنها.

«مفعولی»:

मुझको=موج کُ=به من. हमको=هَـم کُ=به ما.

मुझे=موجه=من رو. हमहें=هَـم هِـن=ما رو.

तुझको=توج کُ=به تو. तुमको،आपको=توم کُ=به شما.

तुझे=توجه=تو رو. तुमहें،आपहें=توم هِـن،آپ هِـن=شما رو.

उसको=اوس کُ=به او. उनको=اون کُ=به ایشان،به آنها.

उसे=اوسه=به او. उनहें=اون هِـن=ایشان رو،اونها رو.

نکته:ضمایر فاعلی«मैं و तू»در مکالمه های روزانه؛زیاد استفاده نمی شوند و به جای آنها از«हम»و«तुम»استفاده می کنند.اما وقتی این دو به معنی«ما»و«شما»بییایند،به انها کلمه ی«लोग»رو اضافه میکنند:हमलोग،तुमलोग.

نکته:اگر بعد از این دو کلمه«यह و वह»کلمه ای با یکی از حروف اضافه بییاید،این دو کلمه،اینطوری نوشته می شوند:यह=इस=ایس=این.वह=उस=اوس=آن،اون.در ضمایر ملکی و مفعولی نوع دوم «वह»رو میتونین بگاه کنین.در ضمنکلمه ی«वे»رو هم طبق همین نکته اینطوری می نویسن که در ضمایر ملکی و مفعولی هم دیده می شه:वे=उन=اون=انها،ایشان،اونها.

unit 7

language-indeng — Fri, 29 Jun 2007 11:36:18 GMT

کلمات استفهام

کلمات استفهام را در انگلیسی (Question words) نیز می نامند.

محل این کلمات در جمله ی استفهامی در ابتدای جمله می باشد و مهمترین آنها عبارتند از :

کجا where

چگونه How

چقدر How much

چندتا How many

چه مدت How long

چند وقت به چند وقت How often

چه کسی Who

کدام Which

چه چیزی What

چرا Why

چه ساعتی What time

نکته مهم : بعد از کلیه کلمات استفهام بایستی بلافاصله فعل کمکی زمان مربوط به جمله (Do,Does) در حال ساده ، (ِDid) در گذشته ساده ، (Will) در آینده ساده و غیره قرار بگیرد به استثنای Who که جانشین فاعل است و فقط جای فاعل می نشیند و تغییر دیگری در جمله داده نمی شود.کلمات Which , What در زمانی که اشاره به فاعل جمله می کنند احتیاجی به فعل کمکی زمان ندارند.مثال :

He bought a gift for his daughter.

What did he buy for his daughter?

Ali came here last night.

Who came here last night?

The hotel caught fire.

What caught fire?

چنانچه Which , What در حالت مفعول مورد سوال باشند ، حتما بایستی فعل کمکی زمان مربوط در جمله ذکر شود.مانند :

He bought a car last week.

What did he buy last week?

توضیح در مورد Who , when :

Who : این کلمه اشاره به فاعل جمله می کند و جانشین فاعل می گردد و فعلش همیشه تابع سوم شخص مفرد است.مثال :

He told me to come here.

Who told you to come here?

Who teaches in this class?

When : این کلمه را در انگلیسی قید استفهامی زمان می گویند ، و زمانی به کار می رود که قید زمان در جمله مجهول باشد.مثال :

He left Tehran last week.

When did he leave Tehran?

She went there two years ago.

When did she go there?

سلام دوستان عزیز.با تشکر از شما که از وبلاگ ما دیدن می کنید ، لازم به ذکر است تا خدمتتون عرض کنم که در جلسات دیگر در مورد کلمات استفهامی توضیح بیشتری ارایه خواهم نمود.

با تشکر

language-indeng — Mon, 25 Jun 2007 11:12:18 GMT

سلام دوستان عزیز.امروز میخوام نوشتن وخواندن اعداد و نیز حروف اضافه ی زبان هندی رو به شما بگم.امیدوارم که خشتون بییاد واز اونها استفاده کنیین.

اعداد به زبان هندی به شرح زیر است:

एक=اِک=1. छः=چه=6. गयारह=قایارَه=11. सोलह=سُـلَـه=16.

दो=دُ=2. सात=سات=7. बारह=بارَه=12. सत्रह=سَـترَه=17.

तीन=تیین=3. आठ=آته=8. तेरह=تـِرَه=13. अठारह=اَتارَه=18.

चार=چار=4. नौ=نـَوو=9. चौदह=چَـوودَه=14. उनीस=اونییس=19.

पाँच=پانچ=5. दस=دَس=10. पन्द्रह=پـَـندرَه=15. बीस=بییس=20.

إنشا ا... در اخرین مبحث این زبان باقی اعداد رو براتون می نویسم.

نکته:شما می تونیین علامت صوتی«े»که بر روی حروف مییاد رو،برای خوندن،هم از کسره و هم از«ه»استفاده کنین:कपड़े=کَـپره یا کپرـِ=لباس.در بعضی از جاها این علامت رو به شکل حرف«ی» هم میخونن:से=سی=از،با،به.

حروف اضافه ی زبان هندی عبارت اند از:

से=سه،سی=از،با،به.तक=تَـک=تا.का=کا=از،آن،که.में=مِـن=در،داخل.को=کُ=به.पर=پَـر=رو.

چند اصطلاح مفید:

अच्छा=اَچّا=خوب. बहुतअच्छा=بَـهـوت اَچّا=بسیار خوب. बस=بَـس=کافیست.

कोई बात नहीं=کُـیی بات نَـهیین=اهمیّتی ندارد. शाबाश=خوب انجام بده.

धन्य=دِهَـنیا=خوب انجام بده.